Νεκτάριος Ντεληγιώργης

Links:
Κατηγορία Artists
Πέμπτη, 08 Νοεμβρίου 2018 Διαβάστηκε 20 φορές
Τεύχος 02 | Bitter Squid

Gallery

 Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978. Μεγάλωσε στον Μεσαγρό της Αίγινας. Ζωγραφίζει από πολύ μικρός και εφορμά στην προσωπική του αναζήτηση με εφόδιο τις σπουδές στην γραφιστική, τα κεραμικά, το ελεύθερο σχέδιο με συχνότερο όχημα τα ακρυλικά σε καμβά, το λάδι ή την μεικτή τεχνική με ξυλομπογιές και μολύβι ή πενάκι, που συχνά χρησιμοποιεί σε εικονογραφήσεις παιδικών βιβλίων.

Τις περισσότερες φορές επινοεί δικούς του φανταστικούς κόσμους που αιωρούνται ανάμεσα στο φανταστικό των παραμυθιών και στους λαβύρινθους των τρομακτικών σκιών ενός αλλοπρόσαλλου παιδικού εφιάλτη, που χαρίζουν την ψευδαίσθηση φανταστικών κρεμαστών κήπων κεντημένων με οράματα.

Κατά καιρούς ασχολήθηκε με την ζωγραφική σκηνικών, λαογραφική κεραμική παραγωγή, κατασκευή κουκλοθέατρου, συγγραφή παιδικών βιβλίων, περιοδικού. Η ζωγραφική είναι το κυρίως επάγγελμα του και ειδικότερα η εικονογράφηση παιδικών βιβλίων.

Κατά κάποιο τρόπο γύρω μας υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί κόσμοι, άλλοι υπαρκτοί, άλλοι φανταστικοί. Θα έλεγα λοιπόν πως εντοπίζω μερικούς και προσπαθώ να διηγηθώ με τον δικό μου τρόπο.
F.R.: Τι σε «τράβηξε» στο χώρο πρωταρχικά;

Πρωτόγονη ανάγκη ίσως, να επιβιώσει η δική μου καθημερινότητα. Το κάλεσμα από μυρωδιές και εικόνες μιας άλλης μακρινής γης, λίγη αδρεναλίνη, λίγη όρεξη, ένα χαρτί , ένα πενάκι…ένα όμορφο απόγευμα.

F.R.: Τι είδους εκπαίδευση είχες για να γίνεις καλλιτέχνης;

Ξεκίνησα να μαζεύω τα πρώτα μου εφόδια από το δημοτικό, παίζοντας σε σχολικές παραστάσεις κουκλοθέατρο και μαθαίνοντας πάνω στην κατασκευή κούκλας και παραμυθιού. Στη συνέχεια εργάστηκα σε δυο εργαστήρια κεραμικών. Στα δεκάξι μου κέρδισα την υποτροφία από το Αθηναϊκό κέντρο δημοσιογραφίας και ελεύθερου σκίτσου. Στα δεκαοκτώ ασχολήθηκα πιο γραφιστικά στο χώρο της διαφήμισης και παραγωγής όπου φοίτησα και τελείωσα στα ΙΕΚ Ξυνή.

F.R.: Πως είναι μια συνηθισμένη μέρα εργασίας για σένα;

Ω! Δύσκολη ερώτηση. Ίσως μπορούσα να σου πω πιο πολλά πριν τα είκοσι μου. Η τυπική καθημερινότητα έχει συνάψει μια φοβερή και αχώριστη πλέον σχέση με τον επαγγελματικό μας τομέα και πάρα πολλοί πιστεύουμε ότι ίσως είναι και το ίδιο πράγμα. Φυσικά είναι δύο διαφορετικά είδη και πολλές φορές κάνω με πολύ κόπο αυτό τον διαχωρισμό και προσπαθώ η μία πλευρά να μην επιβαρύνει την άλλη και να συνυπάρξουν και οι δύο αρμονικά.

F.R.: Ποιά ήταν η πορεία της καριέρας σου; Κάποιες σημαντικές επιτυχίες που θα ήθελες να αναφέρεις;

Εντάξει, στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε όλοι πολύ καλά πως κινείται ο χώρος της τέχνης σε αυτή την χώρα….αργά, με πολύ μικρά βηματάκια αλλά τουλάχιστον υπάρχει μια πολύ καλή επαφή σε αυτό το μικρό κοινό και μια καλή αυθεντική επαφή. Πιστεύω ότι η δυναμικότητα αυτής της σχέσης παραμένει έτσι λόγω του μικρού κοινού, που όπως είπα πριν είναι πολύ αληθινό και κινδυνεύει να χαθεί όταν η εμπορικότητα συνδυαστεί με την ποσότητα. Με λίγα λόγια, λίγοι και καλοί, κάπως έτσι ήταν όλη μου η διαδρομή αυτά τα χρόνια.

F.R.: Τι σε ενέπνευσε περισσότερο σαν καλλιτέχνη και γιατί;

Έζησα και μεγάλωσα στην Αίγινα, η επαρχία και όρος της οικογένειας και όρος της οικογένειας μέσα από αυτήν μου αποκάλυψε μια άλλη πλευρά της τέχνης. Συγκεκριμένοι περιορισμοί, οι επιρροές βγαλμένες από την καθημερινότητα του χωριού, της θάλασσας, της φύσης και ο αυθορμητισμός που δεν τσιγκουνεύεται το πείσμα των απλών ανθρώπων για κατανόηση! Απομακρυσμένοι από το μεγάλο κύμα του πολιτισμού και της εμπορικής νάρκωσης….απλοί άνθρωποι…απλή ζωή…απλή τέχνη.

F.R.: Αν μπορούσες να κάνεις κάτι διαφορετικό κατά τη διάρκεια της καριέρας σου σαν καλλιτέχνης, τι θα ήταν αυτό και γιατί;

Αυτό που σκέφτομαι τα τελευταία χρόνια είναι το στήσιμο μιας ιδέας όπου μια σειρά από festivals θα κινούνται ανάμεσα μας και ε όλα τα μέρη του πλανήτη. Το πλάνο περιέχει video walls σε φυσικά τοπία μουσικές μπάντες να συντροφεύουν τις αντίστοιχες σκηνές, θέατρα, ζωγραφικές, γλυπτές θεματολογίες, κόμιξ, animation και γενικά μια τεράστια συνέλευση τεχνών όπου θα εντοπίζει και θα συλλέγει λες τις μορφές της, θα ταξιδεύει και θα παρουσιάζεται δεμένη και ενωμένη κάτω από το ίδιο πρόσωπο. Πολλές τέχνες, πολλές μίξεις, πολλά τοπία, μια έκθεση

F.R.: Ποιοι είναι οι άνθρωποι που σε επηρέασαν περισσότερο;

Επιρροές έχω δεχθεί πρώτα από πολλούς κοντινούς, δικούς μου ανθρώπους και φυσικά από πάρα πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες από όλο το φάσμα της εικαστικής σκηνής. Ενδεχομένως χρωστάω μια μικρή αναφορά σε όλους αυτούς που με ενέπνευσαν. Στις μουσικές μπάντες, τους συγγραφείς, τους γλύπτες, σκηνογράφους, τους κινηματογραφικούς παραγωγούς. Αλλά θα παραμείνω μόνο σε μια μερική περιήγηση στους ζωγράφους που νομίζω ότι χρωστάω πιο πολλά,…Jeffrey Jones, Michael Parkes, Alan Lee, Bryan Froyd, John Howe, Stephen Fabian, When Hsu, Mawnard Dixon, Marcia Babler, Adam Rex κ.α.

F.R.: Σε ποια κομμάτια / τομείς της δουλειάς σου είσαι ιδιαίτερα υπερήφανος και σε ποιους τομείς θα ήθελες να βελτιωθείς;

Τον τελευταίο καιρό δουλεύω πλάθοντας μια νέα «ράτσα» ανθρώπων που σχετικά δεν είναι και τόσο καινούργια, απλά είναι μια μίξη φυλών που πέρασαν από τον πλανήτη εδώ και αιώνες ή πρόκειται να περάσουν! Έχει ατμόσφαιρες από τις καυτές ερήμους της ανατολής μέχρι τα κρύα, ομιχλώδη δάση της βόρειας Ευρώπης. Η τοποθεσία και το έπος βρίσκεται κατά κάποιο τρόπο στο μέλλον αλλά μια μεγάλη ευγενική επιρροή πάνω σε αυτό έχουν οι αρχαίες γενιές του παρελθόντος. Όλη η σκέψη βασίζεται στην ανάγκη και το χρέος που πρέπει κάποια στιγμή να νιώσουμε σαν κάτοικοι αυτού του πλανήτη, βλέποντας τον σιγά σιγά να συρρικνώνεται κάτω από την άπληστη και μεγαλειώδη ανθρώπινη μανία. Σαν ερμηνευτής λοιπόν αυτής της δουλειάς θα ήθελα να βελτιώσω την σχέση μεταξύ αυτών των φυλών με την δική μας.

F.R.: Φαίνεται ότι έχεις μια ιδιαίτερη τάση προς τη Φαντασία. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος;

Επιρροή για μένα είναι μια αρχαία θεωρία, μια αρχαία μουσική, γρίφοι και αινίγματα του παρελθόντος, μορφές και πλάσματα των μύθων, σαμανοί και θεοί ενός πρωτόγονου μυστικιστικού λαού, είδωλα και σύμβολα σμιλευμένα από την άγρια φύση των πολεμιστών. Επιρροή είναι όταν οι θεωρίες της επιβίωσης συγκρούονται με τα ιδανικά του τόπου που κατοικούμε και η σύγχυση αυτή αποφέρει μια άλλη μορφή σκέψης πιο ξεκάθαρη, πιο άπιαστη, θα έλεγα το επιθυμητό όραμα κάθε καλλιτέχνη….την αρμονία!

F.R.: Θεωρείς ότι αν κάποιος είναι καλλιτέχνης αλλάζει η αντίληψη για τον πραγματικό κόσμο;

Μίλησα πριν για το «κάλεσμα» που νιώθει ο κάθε καλλιτέχνης και συμπληρώνω τώρα πως για να συνεχίσει αυτό το ταξίδι του πρέπει πρώτα ο ίδιος να αντιληφθεί το μυστικό πέρασμα της «πύλης» μεταξύ του φανταστικού και της πραγματικότητας και να το υλοποιήσει. Σειρά και έργο της δουλειάς είναι να το κάνει αντιληπτό στους γύρω θεατές και να μεταφερθούν οι έννοιες και οι προβληματισμοί της ατμόσφαιρας του εμπνευστή. Αυτή η πύλη λοιπόν που αναφέρω δεν κάνει την συνταρακτική αλλαγή, όμως μπορεί να δημιουργηθεί το όραμα που θα κάνει μια χούφτα αγνώστων ανθρώπων να ταξιδέψουν μέσα σε αυτό, όπως κι εμείς κάποια στιγμή ταξιδέψαμε με το όραμα κάποιων άλλων.

F.R.: Έχεις φίλους με τους οποίους σου αρέσει να ανταλλάζεις τεχνικές και κριτική της δουλειάς σου;

Έχω πράγματι κατά νου πολλούς φίλους που θα ήθελα να κάνω αυτή την κάποιου είδους ανταλλαγή και με μερικούς μάλιστα, έχει ήδη δρομολογηθεί μια πολύ καλή επικοινωνία. Και για να καταλήξω κάπου νομίζω πως όλοι μας έχουμε την φυσική ανάγκη να μοιραστούμε κάτι πολύ δικό μας και πιστεύω ότι τελικά εκεί βρίσκεται και το νόημα όλης της ανθρώπινης επαφής.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Alan Lee Kirsi Salonen »